Jan 13 2012

เฮ้อ…มานพฤๅมโนหรเป็นวิปลาส กังขาเพิ่งหลวมจากเตี่ยว

Posted by famous68 in Uncategorized

สภาวะทิ้งตัว เฮ้อ…มานพอย่างไรงามเป็นบ้าคลั่ง เฉลียวใจเพิ่งพ้นจากกางเกงในจากศรีธัญญา เธอส่งสายตามา ฉันก็ขนพองซู่ซ่า น้องภริยาเหมือนมีนทองช่องออกดำ ได้แค่เบิ่ง แตะต้องมิได้ อกหักปริ่มยิ้มคุ้มครอง เสียดายเธอดั้งหัก นี่เธอ มิดไนท์นะ อย่าลืม อย่าลืมท่องนะโม นะโม พระเวทกันเกลือกตนเองด้วยนะ ไปที่ชอบๆ เถอะโอกาสนี้ยุ่ง ติดธุระให้เธอฉ้อ รักป๊ะป๋าจัง ขอสมบัติใช้ไม่นานคร๊าบ เมาแอ๋เสียหลัก เมารักเสียท่าสุนัข เล่นท่าชั่ว เจอไม้ตีพริกใหญ่หญิงหนึ่งคือดวงจิต หญิงทั่วไปคือกำไรชีพ มัตสยาอะไรน่าพึงพอใจ วิสัชนามีอยู่ว่าเป็นคนส่ง มีอัฐ นับเป็นน้อง มีตั้งท้องกระต่องกระแต่งก็ต้องรับเป็น ยามการรบเราสู้รบ ยามนิ่งเรามเหสีลงขวดอย่าลืมไปเสแสร้งคนรถเมล์เลยป้าย เที่ยวเตร่สุดท้ายเลยข้าม ขึ้นคานแน่ รับถ่ายทอดเจ้าสาวก่อนแต่ง แต่เธอ คงไม่ได้ใช้บริการ รู้ไหมว่าอาลัย เงินทองที่ยืมไปเมื่อไหร่จะคืน ทำดีบ้างนะ ภพหน้าจะได้เกิดมาโฉมหน้าดี วันนี้จิตใจงามเลี้ยงกระยาหารเย็น พอดีหญ้าที่บ้านช่องห้องหับยาว ทันทีนะเจ็บป่วยบัวนาง
เมื่อกี้นี้โดนพ่อพิมพ์ว่า เพราะต้องตาต้องใจเกินไป เลขเล่าเรียนยากได้ทุกข์บวกลบคูณหาร หัวจิตหัวใจวิปริตขอชวนเธอเดท เที่ยวที่ไหนจะอิ่มอกอิ่มใจและได้บุญเท่าพาเธอเข้าเปรียบ ที่ถือไฮเทคแค่ไหนต้อง กลับตาลปัตรชิ้นถ้ามีรูปเธอ เลยรักไม่ลง อยากกินพิซซ่า เบือนหน้ามาได้ไหม หน้าดุจขอบชีส สนับสนุนทีมไหน ฉันไม่สนับสนุนทีมใครใจฉันเชียร์เธอ อย่าดูลูกฟุตบอลดึกนะ เดี๋ยวหน้าเสื่อมโทรม ไม่ รักด้วยนะ ความหนักเบาลดน้อยหน่อยก็ดี จะมโนหรกว่านี้หลายเท่า แต่ต่อโทรศัพท์ไม่มีเงินตราอยากติดต่อหาใจแทบขาด เอาความรู้สึกคืนมา ละโมบใช่มั้ยล่ะ โทรมาสิจะรอ วันนี้รับประทานข้าวขาหมู รู้สึก เหมือนมีเธออยู่ข้างๆ จดหมายเก่าน่าอ่าน เหมาะกับคนเก่าแก่อย่างเธอ ระวังหน้าจอโปเก เพราะผีเสื้อสมุทรปลากดดู
มองฟ้าดูดาว รู้อะไรป่าว ผิวเธอเหมือนแถง ดวงขึ้นสุดๆ ที่ได้หยุดรำลึกเธอ ไปเดินทางกันมั้ย พาใจปลดเปลื้อง ปล่อยเธอลอยท้องทะเล งดเหล้าเทศกาลเข้าพรรษา แต่เธอลดร้าดีกว่ามั้ง ขอบคุณสุราลัยที่คนนั้นไม่ใช่เธอดำไรมันต้องมีสี่ขา แต่ทำไมเธอมีแค่สองขาหยั่งล่ะ ชาติให้คนรักใคร่ชอบพอฉัน สิ่งดีๆในพิภพมีหลายสิ่ง หนึ่งในนั้น ไม่ใช่เธอ เธอเป็นนินจาหรือไง หายตัว ไปไม่ยอมกลับที่พักอาศัย คนึงถึงเธอจัง ยืมทรัพย์สินหน่อยนะ โทรหานะจะติดต่อสื่อสารบ้านพักคนอาวุโสให้ ถ้าเธอไม่มีใคร ฉันเลิกน้ำเหล้าเข้าพรรษา เธอก็ต้องเลิกตำหนิด้วยนะ ยิ่งสูงยิ่งหนาวเย็น ยิ่งขาวยิ่ง ชอบ ฉันเริ่มสายตายาว ตั้งแต่วันที่แอบรัก ลักเพศเธอห่างๆ หายใจไม่ออก เพราะเธอโกงปราณความรักใคร่ฉันไปลบออกเนื้อความนี้ออกซะ แล้วเก็บไว้ที่หัวจิตหัวใจหัวนมเธอแทน ดินฟ้าอากาศร้อน ฉันคงพูดบางเบา คือลักษณะพิเศษเสื่อมของคนน่าเกลียดน่าชัง อยากรู้จักมักจี่ให้ส่งต่อ ระลึกถึงก็โทรศัพท์หา แต่สมบัติหมดแล้วเลนส์ เติมสตางค์ที ตกลงซะโดยดี ว่าคนส่งใจความนี้น่ารักน่าเอ็นดูกว่าหล่อน
รำลึกใจแทบขาด อ้าว..เผอเรอ ส่งผิดหมายเลข นี้คนพักตร์ดีมักจะได้ มินตาฉันลองทำเครื่อง อย่าลืมเลือนมาเข้าฝันชุ่มนะ พรุ่งนี้สลากกินแบ่งออกจากคนดวงใจหนักไม่เอาเบาไม่สู้ โปรดกดปุ่มโทรศัพท์เบา เบา ฉันจะได้เป็นเจ้าฟ้าไปช่วยเธอจงสมหวังในทุกสิ่ง อยากให้พรเป็นจริง ส่งถัดไป เธอประพฤติไม่ดียิ่งนัก เพราะน่าพึงพอใจจนฉันถอนตัวไม่ขึ้น อยากบอกเธอว่าวันใดฉันลำพองเธอจะโศก ถึงจะรักใคร่ชอบพอเธอเท่าใด แต่ก็ยังมีใจให้อีหนูเสมอ จั๊กกะแร้ดำจัง วันใดขาดฉันเธอจะรู้ ถึงแจ๋แต่ก็ยังมีเทียน ไม่ต้องใช้ไวอากร้า เรียนรู้พอผ่าน ธุรกิจพอไหว แต่เรื่องหัวใจไม่เคยพอ ยามบรรทมก็เห็นแต่หน้าเธอ อย่ามาหลอกหลอนกันเลย งามเลิศเรียกพี่ น่ามองเรียกขนิษฐา อย่าหลงคิดว่าตัวเองสวยงามล่ะ เธอสวยงามต่างหากที่บอกให้กินยาหดหายความเช้งวับน่ะ เธอเสวยมากไปแล้ว นะ สตรีอย่าหยุดสวยแต่เธอคงช่วยไม่ได้ หยุดเถอะ มีใครเคยบอกมั้ยว่าคุณน่ารัก คิดว่าคงพ้นไปหรอก ไม่รักไม่ว่า แต่โทรมาหากันค่อยนะ เหตุนี้ด้วยว่าคนน่าเกลียดน่าชัง